PIV · 6678
intuici/o
intuici/o Z. Scio pri difinita fakto, akirita senpere, sen helpo de racia pripenso, de induktaj aŭ deduktaj pensprocedoj: li per genia intuicio ekkaptis novan sciencan leĝon.
intuicia. Karakterizata de intuicio: intuicia scio, veraĵo; intuicia karaktero; li nur intuicie, ne komprenante sin mem, konstruis novan teorion.