PIV 2026 · Artikolo 6765
★iu
★ iu
1 kiel determinanto de substantivo kun signifo de nedifiniteco: iuj homoj havas apartan kapablon por la matematiko ➞ ia 1.
1 Kun tiu senco, Zamenhof ofte uzis «unu», «kelkaj» aŭ «certaj».
2 Iu aludas la individuecon de homo aŭ objekto kontraste kun la tuto de samaj aliaj; ia 1 aludas la specialan kvaliton de homo aŭ objekto kontraste kun la malsamaj kvalitoj de la aliaj.
2 samsence kun elipso de la substantivo: mi restigos ĉe vi iujn el la homoj MT iuj el la libroj estas ŝiritaj la elipso estas sistemece konvencia, kiam la substantivo estas «homo»: iu venis Z karesi al iu la barbon Z kiu tion diris al vi?
— iu, kiu pensas, ke li bone tion scias Z
— iu, kiu pensas, ke li bone tion scias Z
kelkiuj, kelk-iuj kelkaj homoj: kelkiuj duonlaŭte interparolis VVa kelkiuj eĉ febre imagas al si sisteman konspiradon JAV por kontentigi dezirojn de kelk-iuj siaj adeptoj EDr