PIV 2026 · Artikolo 6879

1★jen

Litero J★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 5
  1. jen kaj jen
  2. jen ... jen
  3. jena
  4. jene
  5. jeno
1 ★ jen
1 altiro de la rigardo sur iun aŭ ion: jen mi estas Z ili preferus ankoraŭ longajn jarojn havi jen ĉi tiun favoran sinjoron B ĉu la antaŭvidisto estas ĉi tie? Ĉi tie; jen li estas antaŭ vi MT
2 altiro de la atento sur ion: jen estas la brutoj, kiujn vi povas manĝi: bovo MT jen Ofelio perdis la prudenton Z jen la ĝusta tempo por lin kapti jen por unu fojo ŝi diris la veron! jen staras la bovoj antaŭ la monto jen la malfacilaĵo! Z jen vi havas tiu ĉi bato estas por vi!
1 En tiu emfaziga senco, oni kutimas uzi la ekkriajn pronomojn anstataŭ la montraj: jen kiaj ni estas! Z jen kio venas, se oni volis edziĝi kun fraŭlino! Z jen kiel vi agas kun mi Z jen kion diris Aĥitofel MT Sed Zamenhof iafoje uzis la montrajn: jen tio min haltigas
3 vigla prezento de subita okazaĵo: krak’! jen ĝi falis de la ŝranko Z jen la horloĝo sonis noktomezon Faraono havis sonĝon, ke jen li staras apud la rivero MT jen avineto plu ne vivas Z jen oni devis fari la provon Z
jen kaj jen
1 en diversaj lokoj: jen kaj jen oni vidis rapide retiriĝantan homkapon en iu fenestro FSz jen kaj jen ili birdoj eksidis por kapti plenbekon da aveno SEn senorda nigra hararo montranta jen kaj jen grizan fadenon CPi ➞ tie kaj tie.
2 de tempo al tempo; fojfoje: jen kaj jen interrompas kanto de kukolo MalR tiam li komencis jen kaj jen viziti la novan hejmon SEn jen kaj jen en la vesperoj li elglitas el la studĉambro kaj sidigas sin sur la sofon SEn nur malofte, iun dimanĉon vespere jen kaj jen, li estis irinta por manĝi en restoracio RSc
jen ... jen ... esprimas, ke du ebloj efektiviĝas alterne: unufoje ... alifoje ...: jen Hjalmar ŝipveturis sonĝe tra arbaroj, jen rekte tra grandaj salonoj aŭ meze tra urbo Z jen la arbaroj estis densaj kaj mallumaj, jen ili estis kiel plej bela parko kun sunlumo kaj floroj Z li estis jen vigla, jen malbonhumora Z ĉirkaŭ la buŝo ludis svarmo da ridetoj, jen plaĉivolaj, jen petolaj, jen ŝercemaj Z li okupadis sin jen per tio, jen per alio Z ➞ aŭ ... aŭ ..., ĉu ... ĉu ...; kaj ... kaj ...
jena (tiu) sekvanta: la plej bona maniero de agado estas jena: uzu la artikolon tiam, kiam Z ankoraŭ pli mallonga vojo estas jena Z tuŝante la akuzativon mi povas al vi doni la jenan konsilon Z
jene tiel, kiel oni tuj diras: tiam li responde diris al mi jene: MT li povas aranĝi la aferon jene: Z
jeno tio ĉi, kio sekvas: mi konfesas ĝin laŭ la religiaj principoj de la homaranismo, kiuj konsistas en jeno: Z volu fari la jenon: volu ŝanĝi Z via unua afero, kiam vi venas en la urbon, devas esti jeno: Z