← Reen al K

PIV · 7099

kaĵol/i

kaĵol/i (tr) Influi per karesaj aŭ flataj agoj aŭ vortoj, por ricevi dezirataĵon: la infano kaĵolis sian patron, ĝis li konsentis.
kaĵolado. Ago de iu, kiu kaĵolas.