★kamen/o

1 Parto de ĉambro tiel masonita, ke oni povas tie bruligi fajron sen danĝero de incendio aŭ asfiksio: la kastelaj kamenoj estas ofte ornamitaj per skulptaĵoj; la fratin’ sidis antaŭ la kameno ^Z; faru fajron sur la kameno ^Z; fumnigrigita profundo de malplena kameno ^Z; du sinjoroj en unu bieno, du mastrinoj ĉe unu kameno neniam vivas sen reciproka malbeno ^Z.

2 Tia sama masonaĵo, interne de kiu oni adaptas fornon, stovon ks: brika, kahela, marmora kameno. ➞ kamenbreto, kamenkapuĉo, kamentubo, kamentubisto.