PIV · 7427
karbur/i
karbur/i (tr) Ⓚ Ⓣ
1 Miksi metalon aŭ alojon kun karbonhava substanco, por produkti kombinaĵon.
2 Enigi hidrokarbonon en gason (ĝenerale aeron), por produkti bruleman aŭ eksplodeman miksaĵon.
karburaĵo. Brulaĵo, uzata por nutri motoron, ekz. benzino, mazuto, keroseno.
karburatoro = karburilo.
karburilo 🚐 Aparato, pretiganta la miksaĵon de benzino k aero en eksplodomotoroj.