★kel/o

1 Subtera ĉambro, en kiu oni konservas provizojn, vinon, nutraĵon, karbon ktp: arkaĵa (volba) kelo ^Z; en kelo de vinkomercisto la botelo estis elpakita ^Z; li havas nek ĉelon nek kelon ^Z (estas malriĉa); malfermita kelo tentas al ŝtelo ^Z.

2 (f) La tuta provizo da vino entenata en la kelo: li estis fiera de sia kelo ^Z.

3 Parte aŭ tute subtera ĉambro, uzata kiel loĝejo aŭ restadejo: ili loĝis en kelo, kiu troviĝis du ulnojn sub la tero ^Z; en la malalta kelo loĝis malriĉa knabo ^Z. ☞ karcero.