PIV 2020 · 7890
kling²o
kling2o. Plata parto de instrumento aŭ armilo, destinita tranĉi, segi, piki ks: klingo de razilo, tranĉilo, glavo, ĉizilo, hakilo, ŝpato.
skrapklingo Ⓣ Ortangula, maldika ŝtala plato, uzata en mebloprilaborado, tranĉiva per akrigitaj franĝoj de la eĝoj.