PIV · 7996
koincid⁴i
koincid4i (ntr)
1 Okazi en la sama momento, kiel alia fakto: lia alveno koincidos kun mia foriro.
2 ∆ Esti identa.
koincido. La fakto, ke du okazoj aŭ objektoj koincidas: la koincido de kunvenoj en kongreso estas evitinda; stranga koincido!.
koincidigi. Fari, ke du aferoj koincidu.