PIV · 8570
★kov/i
★kov/i (tr)
1 (pp birdoj) Sidi sufiĉan tempon sur ovoj, por havigi al ili konstantan varmon k ebligi maturiĝon de la embrio: perdriko kovas ovojn, kiujn ĝi ne naskis X.
2 Plej zorge gardi k flegi: la patrino kovis sian filon.
3 (f) Kaŝe konservi ion, por ke ĝi aperu poste; kaŝe prepari: la cindroj kovas la fajron; kovi perfidon; mute kovata doloro; lia koro kovas malamon k envion.
kovado. Ago de iu, kiu kovas: en la tempo de kovado Z.
kovejo
1 Loko, kie birdoj kovas: rokoj, kiuj fariĝas kovejo de birdoj Z.
2 (f) Naskejo, centro, plej aktiva punkto: kovejo de konspiro, de epidemio.
kovilo
1 Aparato, por arte kovi ovojn, por kreskigi mikrobojn, ĉelkoloniojn, histojn k.a.. Sin. inkubatoro.
2 Aparato, por gardi en konstanta varmo fruenaskitajn infanojn: la kovoj por infanetoj liveras al ili konstantan varmon, regulan ventoladon k hiperoksigenitan aeron. Sin. inkubatoro.
kovitaro. Tuto de la birdidoj naskitaj ĉe unu kovado.
duonkovita (pp ovo) Putrinta, ĉar ne sufiĉe longe kovita.
elkovi
1 Sufiĉe longe kovadi, por ke la idoj eloviĝu: la cikonia patrino estis tute certa, ke ŝi feliĉe elkovos Z; tie kuŝis anasino sur sia nesto, por elkovi siajn idojn Z.
2 (f) Estigi, produkti: la libereco elkovas kolosojn k ekstremaĵojn Z.
elkoviĝi. Iĝi elkovita: (f) ŝian spiriton kaptis mallumaj furioj, elkoviĝintaj sur la fundo de ŝia ribeliĝinta interno Z.