← Reen al L

PIV · 9145

★last/a

last/a
Estanta post ĉiuj aliaj, en la tempo aŭ en la spaco: al la bankedo li alvenis la lasta; la lastan el amaso atakas la hundo Z; la lasta duonluno; la parto plej vasta venos la lasta Z; mortigi ĉiujn ĝis la lasta; en tiu nobla vetbatalo mi ne volas resti inter la lastaj; sidi ĉe la lasta vico; loĝi sur la lasta etaĝo; la komitato transdonu siajn konsilojn al nia Lingva Komitato, por ke ĉi tiu lasta esploru la aferon Z.
Okazinta ĵus antaŭe, en la parto de la pasintaĵo la plej proksima al ni: mi vizitis lin lastan Mardon; tia estis ĝis la lasta tempo la opinio de la E-istaro Z; sed en la lasta tempo aperis kelkaj cirkonstancoj Z; la plej lastaj eltrovoj de la scienco; laŭ la lasta modo; lasthora informo.
Tia, ke poste ekzistas plu neniu alia; la sola restanta: je la lasta fojo mi vidas lin ĉe vi Z; lia lasta horo; liaj lastaj tagoj de libereco; mi restas la lasta el mia familio (ĝi estingiĝos kun mi); la tridek lastaj paĝoj de la libro; li faris sian lastan translokiĝon Z; li elspezis sian lastan groŝon; mi sentis tre bone, ke tio ĉi estas mia lasta provo Z; dank’ al la lasta streĉo de mia energio Z; eluzi siajn lastajn fortojn; la milito deprenis de mi la lastan filon, kiu restis al mi; havi la lastan vorton en la diskuto; ĝis la lastaj limoj de la tero; kaj tiel plu, ĝis la lasta Juĝo.
Troviĝanta ĉe la plej malalta grado de taksado: li estas la lasta en la klaso, ĉe la konkurso; varoj el la lasta kvalito; la lasta kategorio; ĉiuj alkuris, ĝis la lasta kuirknabo; vi estas la lasta, al kiu tio decus; ĉu tio estas via lasta prezo?; tio estis la lasta afero por fari (la plej nefarinda); lastrange.
laste. En la lasta loko aŭ tempo: plej bone ridas, kiu laste ridas Z; unue, due, trie, laste; la laste okazintaj buĉadoj.
lastaĵo. Tio, kio restis laste: mi ĵetis la lastaĵon el mia havo, la arĝentan pelvon Z.
antaŭlasta. Venanta antaŭ la lasta: la akcento estas ĉiam sur la antaŭlasta silabo Z.
praantaŭlasta. Venanta antaŭ la antaŭlasta (la tria ekde la fino). proparoksitona.