PIV 2020 · 9625
★lul/i
★lul/i (tr)
1 Balanceti infaneton, por ĝin dormigi: luli bebon al la dormo; lulario, lulkanto, lulkorbo. ☞ baj… baj…, lulululu.
2 Balanceti per harmonia ir-reira movado: ŝi scias kiel luli la koksojn por altiri la rigardojn de la viroj; la vento milde lulis la branĉojn; la boato estis lulata de la facilaj ondoj; lulĉevalo, lulseĝo.
3 (f) Kvietigi, ofte per trompaj rimedoj: estus pli bone, se la malvarmo de la nokto lulus vin en la morton! Z; luli ies suspektojn, sian ĉagrenon; sin luli en revoj (fari al si iluziajn esperojn).
lula. Prezentanta harmonian, kvietigan balancadon: lula movo, paŝado, muziko.
lulu. Onomatopeo, por luldormigi infanon.
lulilo
1 Liteto de tre juna infano, ofte balancebla.
2 (f) Naskiĝejo, originejo: Londono estis mia lulilo; Egiptujo, lulilo de la civilizacio Z.
3 Ⓣ Nomo de diversaj subteniloj, havantaj formon de lulilo: lulilo de kanontubo; lulilo de lanĉota ŝipo.