52 (transitiva) 1 Formale demeti ĉiujn rajtojn pri reĝeco, imperiestreco (kaj simile, kaj similaj). 2 Memvole forlasi altan oficon aŭ rangon: abdiki la prezidantecon. ☞ (rilata vorto el la sama semantika kampo) demisii, eksiĝi. abdiko. Ago de tiu, kiu abdikas: kaŭzi la abdikon de diktatoro; la abdiko de papo.