PIV 2026 · Artikolo 10011
★mateno
★ mateno parto de la tago ekde la sunleviĝo ĝis la tagmezo: «Bonan matenon!» respondis ĉi tiu, ĉar la horloĝo ja estis jam batinta dekdu Z maten’ eklumas Z tiun matenon mi dormis neordinare longe Z unu matenon brue transflugis la cikonioj Z ➞ matenruĝo.
matena rilata al mateno: matena horo estas plena de oro Z matena nebuleto la matena stelo
matene en la mateno: rido matene — ploro vespere Z frue matene Georgo volis forvojaĝi Z kiam matene ŝi vekiĝis Z
mateni ntr, sen subjekto esti mateno: matenas, vesperas — kaj tago malaperas Z kiam plene matenis, li vekiĝis CGl
mateniĝo komenco de mateno: la lampo restis neestingita ĝis la mateniĝo Z
frumatene frue en la mateno.