mono/

1 Ⓚ Pref., montranta, ke substanco estas karakterizata de, aŭ konsistas el, nur unu atomo, funkcio, molekulo: monoklor-benzeno, monooksido, monomero, monosakarido. ☞ di/, oligo/, poli/, met/.

2 = unu/: monokotiledono (= unukotiledono); £ monometalismo (unumetalismo).