PIV 2026 · Artikolo 10777
★naiva
★ naiva
1 iu sensperte malkaŝema kaj kredema, kiel infano: li estas nelerta kaj naiva provincano FE tiu senkulpa, naiva, ideala Karonjo, kiu pasie amis blankajn rozojn Z kunsento, kun kia homo matura rigardas naivan infanon Z vi ŝajnigas vin kokete naivaj Z ne faru vin pli naiva, ol vi estas ne ekzistas naiva vulpo Z
2 io senartifika; ne montranta pripensadon aŭ spertiĝon: naiva respondo tio estis naiva konfeso en tiu tempo ĝuste tiuj ĉi naivaj kontraŭparoloj estis rigardataj kiel veroj Z BELA naiva pentrado ➞ novprimitivulo
naive en naiva maniero: ŝi naive rakontis, kiel li ŝin delogis
naiveco eco de iu aŭ io naiva: naiveco kaj nenionsciado de virgulino Z
naivega iom stulta pro troa naiveco.
naivisto BELA novprimitivulo.
naivulo homo naiva: naivuloj jam ne ekzistas Z al naivuloj imponi estas tro facile