★naiv/a

1 Sensperte malkaŝema k kredema, kiel infano: li estas nelerta k naiva provincano ^Z; tiu senkulpa, naiva, ideala Karonjo, kiu pasie amis la blankajn florojn ^Z; kun sento, kun kiu homo matura rigardas naivan infanon ^Z; vi ŝajnigas vin kokete naivaj ^Z; ne faru vin pli naiva, ol vi estas; ne ekzistas naiva vulpo ^Z.

2 (io) Senartifika, ne montranta pripensadon aŭ spertiĝon: naiva respondo; tio estis naiva konfeso; en tiu tempo ĝuste tiuj ĉi naivaj kontraŭparoloj estis rigardataj kiel veroj ^Z; ☆ naiva pentrado (☞ novprimitivulo).