PIV · 12751
primitiv²a
primitiv2a
1 Tia, ke ĝi produktiĝis ĉe la origino de io, k ricevis pro tio specialan karakteron: la primitiva kristana eklezio; la E. primitiva; la primitivaj moroj B; (f) talento eĉ la plej alta, kiu ne havas povosciadon teknikan, estas forto primitiva, blinda, ne disvolvita Z; li posedis tute primitivan biciklon; ∆ primitiva funkcio (Sin. malderivaĵo). ☞ praa, kruda, unuatempa.
2 ⚥ Staranta sur malalta ŝtupo de evoluo.
primitivulo
1 Homo aŭ besto primitiva 2.
2 ☆ Pentristo de la periodo antaŭrenesanca.