PIV 2026 · Artikolo 11419
★orfo
★ orfo infano, kies gepatroj, aŭ nur unu el ili, mortis: ŝtatadoptita milita orfo malfeliĉa orfo ... — diris mi, karese premante la etulon B
orfa perdinta la patron kaj/aŭ la patrinon: orfa infaneto
(figurasence) la fenestro restis orfa je siaj vitroj iliaj laboriloj kuŝis orfe forlasite sur la stablo
orfeco stato de iu orfa.
orfejo domo, kie oni loĝigas orfojn. ➞ infanhejmo.
orfigi fari iun orfa: tiu katastrofo orfigis multajn (figurasence) tagoj Kaj noktoj, kiam orfigita Animo vane vokas la perditon Z
orfino orfa knabino: mi estas ja orfino elpelita Z