PIV 2026 · Artikolo 11474

orto

Litero O

Derivaĵoj en la artikolo 10
  1. orta
  2. orti
  3. ortaĵ/o
  4. ortant/o
  5. ortil/o
  6. Ortil/o
  7. prism/a ortil/o
  8. T3-ortil/o
  9. ĉeorta
  10. mezortant/o
orto MATE angulo de 90°; kvarono de tuta rivoluo. ➞ ortangulo.
orta
1 formanta orton: rekto orta al alia rekto rekto orta al ebeno kurbo orta al alia kurbo Sin. normala 2, perpendikla.
2 (evitinde) angulo estanta orto.
3 triangulo havanta orton.
orti ntr esti orta.
ortaĵo TEKN metala peco en formo de ortilo, servanta por rigidigi kadron de fenestro k.s.
ortanto rekto, kiu ortas al alia rekto aŭ al kurbo, ebeno aŭ surfaco. Sin. normalo 2, perpendiklo.
ortilo TEKN
1 desegnista ilo, ĝenerale en formo de T aŭ de L, por streki sur papero ortajn rektojn. ➞ T-ortilo.
2 simila ilo uzata en diversaj metioj: serurista ortilo lignaĵista ortilo
Ortilo ASTR malgranda sudhemisfera konstelacio. Norma
prisma ortilo GEOD prismo, per kiu oni mezuras kaj celstangas ortojn en la tereno.
T3-ortilo ortilo en formo de T.
ĉeorta MATE estanta apud la orto en orta triangulo. ➞ kateto.
mezortanto MATE de streko rekto, kiu ortas al la streko kaj sekcas ĝin en ĝia mezo.