PIV · 11527
ovaci¹o
ovaci1o
1 ♜ Ĉe la antikvaj Romanoj, ceremonio malpli solena ol triumfo.
2 Honora entuziasma amasa akcepto al iu: la konstantaj ovacioj, kiujn oni tie faras al mi, estas tre malagrablaj por mi persone Z.
ovacii (tr) Fari al iu ovacion: ovacii stelulinon.