★ov/o

1 ⚥ Ĉelo, kiu rezultas el la unuiĝo inter du seksaj ĉeloj (gametoj). Sin. zigoto.

2 ♉ Ĉelo, produktata k ellasata de la inoj de animaloj, enhavanta ĝermon de estonta samspeca animalo: nefekundigita ovo (Sin. ovolo), fekundigita ovo (Sin. zigoto, ovo 1); ovo disvolviĝas jen ekster la patrina korpo (ovonaskuloj: birdoj, plej multaj fiŝoj, plej multaj insektoj k.a.), jen en ĝi (vivonaskuloj: mamuloj k.a.); ovo de birdoj k de reptilioj konsistas el ovoflavo (ovo ss), kiun ĉirkaŭas ovblanko k ŝelo, ambaŭ sekreciitaj de la ovodukto; matura ovo (matura, fekundigebla ovolo); demeti, ellasi ovojn; la korta koko neniam metas ovojn ^Z; tio estas ovo de meleagrino! ^Z. ☞ ovario, ovocito, ovolo.

3 🍴 Granda ovo 2, produktata de kokino aŭ aliaj kortobestoj k uzata kiel nutraĵo: enŝele boligitaj, duonkuiritaj, malmole kuiritaj ovoj; farĉitaj ovoj (malmole kuiritaj ovoduonoj, garnitaj per la flavo, majonezo k herboj); doni ovon, por ricevi bovon ^Z (trompi la ŝanĝanton); pli valoras tuj ovo, ol poste bovo ^Z; sed eble tiu ĉi simpleco de la gramatiko, kiun tiel laŭdas la volapükistoj, estas io simila al la ovo de Kolumbo? ^Z (io, kio ŝajnas tre simpla, nur post kiam geniulo ĝin eltrovis).