PIV · 1162
★arleken/o
★arleken/o (ankaŭ maj.) Gaja burleskulo, origine rolulo en la itala komedio, konebla per sia multpeca bunta vesto: la morto estas io pli, ol salto de arlekeno! Z. ☞ klaŭno, pajaco, pieroto, pulĉinelo, Kolombino.
arlekeni (ntr) Diri mallertajn ŝercojn, ridigajn stultaĵojn: penu plaĉi al ŝi, sed ne arlekenu, estu serioza B. ☞ afekti, petoli.
arlekenaĵo. Ridinda, intence mallerta diro aŭ ago.