PIV · 1242
asindet/o
asindet/o
1 Λ Foresto de ligilo inter du kunligitaj sintaksaj elementoj: la asindeto de la subjunkcio «that» en la angla lingvo.
2 ♧ Ritmofiguro, konsistanta en la forlaso de la konj-oj inter pluraj sinsekvaj vortoj aŭ prop-oj, ekz. en «tio postulas tre longan, fervoran, sindoneman, amoplenan laboradon, elprovadon, trasentadon Z», aŭ en «Cezaro venis, vidis, venkis».