PIV · 12720
prestiĝ⁹o
prestiĝ9o. Imponeco, influo, akirita per antaŭaj agoj, atingitaj rezultoj ks: la prestiĝo de la ŝtato perdis nenion B; (la Kongreso) forte levos la prestiĝon de nia afero en la okuloj de la mondo Z. ☞ aŭtoritato, kredito, ŝatateco.
prestiĝ9a. Havanta prestiĝon: prestiĝa verko.