PIV 2026 · Artikolo 13199
★raŭka
★ raŭka
1 sonanta malklare kaj obtuze, kvazaŭ skrapante: voĉo raŭka de malvarmumo per voĉo raŭka de teruro li kriis al la ĉevaloj, ke ili haltu Z la raŭka blekado de panteroj LiZ raŭka fajfo de la lokomotivo VVa
2 havanta raŭkan voĉon: la infano vekiĝis tre raŭka kaj kun sufoka tusado la maljuna ĉenhundo estis iom raŭka havis raŭkan voĉon Z kriu eĉ raŭke, sed kanti ne ĉesu Z
➞ raspa. raŭkiĝi iĝi raŭka: raŭkiĝi pro kantado en libera aero B la ftizuloj facile raŭkiĝas B