← Reen al R

PIV · 13199

★raŭk/a

raŭk/a
Sonanta malklare, obtuze, kvazaŭ skrapante: voĉo raŭka de malvarmumo; kriu eĉ raŭke, sed kanti ne ĉesu Z.
Havanta tian voĉon: la maljuna ĉenhundo estis iom raŭka Z.
raŭkiĝi. Iĝi raŭka: raŭkiĝi pro kantado en la libera aero B; ftizuloj facile raŭkiĝas B.