PIV · 13319
rekvizici/o
rekvizici/o Z ⚖ Ordono de iu publika aŭtoritato, ke oni disponigu al ĝi personojn aŭ aĵojn por ia publika servo.
rekvizicii (tr) Postuli per rekvizicio: du ĉevalojn oni rekviziciis de li; lia aŭtomobilo estis rekviziciita de la armeo.