PIV 2026 · Artikolo 13479
rilativo
rilativo LING vorto, kiu anstataŭas alian vorton (substantivon aŭ pronomon) de la ĉefpropozicio, aŭ eĉ la tutan ideon de tiu propozicio, kaj samtempe kunligas al tiu ĉefprop. la subpropozicion, kiun ĝi enkondukas: «kiu, kio, kia» estas rilativoj
rilativa
1 havanta la rolon de rilativo: rilativa pronomo rilativa adjektivo rilativa adverbo
2 enkondukita de rilativo: rilativa propozicio
Sin. rilata 2.