PIV · 13499
★rip/o
★rip/o
1 ❤ (costa) Ĉiu el la kurbaj ostoj, kiuj en du vicoj ambaŭflanke de la spino ŝirmas la brustan kavon ĉe vertebruloj: rompi al si unu ripon; sternumaj ripoj; ne sternumaj ripoj (oka, naŭa k deka paroj, ligitaj al la sternumo pere de la kartilago de la sepa paro); ŝvebantaj ripoj (dekunua k dekdua paroj, kun antaŭa ekstremaĵo libera); Dio la Eternulo konstruis el la ripo, kiun li prenis de la homo, virinon X; (vs: flanko) aŭ kuseno sub ripo, aŭ bato per vipo Z.
2 🍁 Elstara linio aŭ listelo de organo, precipe de folio, ĝenerale pli facile videbla sur la ekstera flanko de la limbo k de iaj fruktoj: folio estas karakterizata de la aranĝiĝo k dividiĝo de la ripoj en la limbo, ekz-e paralele ripa, plume ripa, mane ripa, stele ripa. Sin. nervuro 2.
3 ▦ En ŝtofo aŭ trikaĵo, streko konsistanta en serio de maŝoj, faritaj en la sama loko en ĉiu linio.
4 Ⓣ Ĉiu longa elstara peco, ofte el pli fortika materialo, streĉiĝanta laŭlonge de pli maldika surfaco, por ĝin subteni aŭ simple ornami: ripo de librodorso, de violono, de gitaro; ripo de radiatoro; ripo de pluvombrelo; (analoge) ripo de sulko, de melono.
5 ⚓ Ĉiu el la kurbaj, transversaj, al la kilo alfiksitaj traboj, kiuj formas la skeleton de ŝipo, k sur kiuj estas najlitaj tabuloj.
6 ✈ Ĉiu el la vertikalaj k aĵuritaj septoj, fiksitaj sur longerono de planeo, k kiuj subtenas aluminian portan kovraĵon.
ripa
1 Rilata al homa ripo: ripaj vertebroj.
2 Prezentanta ripojn: ripa ŝtofo, frukto, volbo.
ripaĵo 🍴 Detranĉita ripo de bovido, ŝafo aŭ porko, kun peco de viando al ĝi teniĝanta: dolĉ-acida, panumita ripaĵo; kradrostita ŝafripaĵo. ☞ kotleto.
interripa. Troviĝanta inter du ripoj: interripaj muskoloj, nervoj; interripa neŭralgio.
interripaĵo 🍴 Viandotranĉo el la ripa regiono, precipe bova. Sin. ripviando.