PIV 2026 · Artikolo 13982
sekto
sekto
1 aro de personoj havantaj la saman doktrinon, aŭ interne de religio, aŭ disiĝinte de sia origina religio: la sekto de la Fariseoj NT la sekto de la Sadukeoj NT kristanismo estis origine nur hebrea sekto la sekto de anabaptistoj B grupo etnologie homogena, kiu en formo de sekto kreos grupon de hilelistoj Z ili konatiĝis ankaŭ kun novaj religiaj sektoj kaj grupoj, kiel bahaanoj, jehovanoj, evangeliistoj BSe ➞ herezo, skismo.
2 (figurasence) aro de personoj apartiĝantaj de la doktrino de partio aŭ filozofia skolo pri unu aŭ kelkaj punktoj.
3 (malŝate) religia aŭ religi-simila organizaĵo, kiu prezentas aspektojn de fermiteco, de fanatikeco, de potencavido aŭ de mensa manipulado: religiaj sektoj povas havi grandan rolon, precipe, kiam ili estas riĉaj kaj povas «aĉeti» politikistojn SMa
sekta
1 rilata al sekto: sekta komunumo sekta kapelo sekta diservo
2 (figurasence) netolerema kaj mallarĝmensa.
sektano membro de sekto.
sekteco, sektemo, sektismo tendenco enfermiĝi en grupo kun strikte difinita doktrino, klarigi ĉiajn fenomenojn pere de tiu doktrino, kaj juĝi malakceptindaj ĉiujn aliajn ideojn.