PIV · 14256
sineti/o
sineti/o Λ Parto de la gramatiko, studanta la regulojn, laŭ kiuj oni devas uzi tiun aŭ alian vorton aŭ formon en akordo kun la esprimota ideo k sen atento al la ĉirkaŭantaj aliaj vortoj (ekz. la reguloj pri la uzado de tiu aŭ tia, de li, ŝi aŭ ĝi, de -as, ‑is, ‑os ktp).