← Reen al S

PIV · 14427

★skurĝ/o

skurĝ/o. Vipo kun mallonga tenilo k mallonga, dika, ofte plurobla rimeno, por punbati. knuto, vipo.
skurĝi (tr)
Bati per skurĝo: skurĝinte Jesuon, li transdonis lin, por esti krucumita N; monaĥoj pentofare sin skurĝis; (analoge) li min skurĝis per urtikoj U. vergi.
(f) Akre kritiki.