PIV 2026 · Artikolo 14673
spontanea
spontanea
1 fariĝanta aŭ okazanta sen ia ekstera videbla kaŭzo: spontanea kreskado de sovaĝaj vegetaĵoj per spontanea movo ŝi kunigis la genuojn spontanea ekbrulo de kargo k.s. spontanea generado de vivaĵo el nevivaĵo ➞ refleksa, nevola.
2 meminiciata, sen ekstera instigo: li faris spontanean proponon de siaj servoj spontanea sugestio pro asociado de la ideoj sen ies konscia volo
1 Spontana estas nun pli ofte uzata ol la oficiala spontanea.
Sin. sponta, spontana. spontaneeco eco de io spontanea: la ĉarma spontaneeco de la infanoj
spontaneismo POLI politika doktrino, laŭ kiu oni fidu la kreivan spontaneecon de la individuo kaj la revolucian spontaneecon de la popolamaso.