★spron/o

1 Metala pikilo, kiun rajdanto fiksas ĉe sia kalkanumo por stimuli ĉevalon aŭ rajdobeston: la tintantaj spronoj montris la rajdoserviston ^Z; pli ol necese tintis liaj oraj spronoj k la pendportilo de lia glavo ^Z; piki per ambaŭ spronoj (urĝegi sian ĉevalon); gajni siajn spronojn (iĝi kavaliro). ☞ spronradeto.

2 Io simila al sprono: spronoj de glaciŝuoj (feraj najloj); sprono de ŝiprostro; sprono de branĉhakistoj (por surgrimpi arbojn); sprono de monto (pinta elstaraĵo).

3 🍁 Kava plilongigaĵo, ofte kornoforma k pinta, de iuj floroj, ekz. de delfinio: sepala, petala sprono.

4 (ark.) = ergoto 1: la meleagro naskiĝis kun spronoj ^Z.

5 (f) Stimulilo: tiu promeso estis por li sprono ^B.