★strang/a

★strang/a. Diferenca de la kutimaj, ordinaraj, rutinaj samspecaĵoj, k per tio kaŭzanta miron: oni diras, ke gh k jh estas strangaj por la okuloj, sed por la komencantoj ĉio estas ja stranga, la tuta ideo de arta lingvo estas ja por ili stranga ^Z; ĝi estas stranga miksaĵo el legendoj, historioj, preĝoj k festaj kantoj ^Z; tio estas efektive stranga ideo doni al mi punĉon k varman salmon ^Z; du knabinoj, el kiuj unu portis strangan kufon ^Z; kian strangan stratbaron oni tie starigis! ^Z; stranga estas la tempo, en kiu ni vivas ^Z; pro stranga koincido de cirkonstancoj ^Z. ☞ bizara, ekstravaganca, fremda, kurioza, originala.