PIV 2026 · Artikolo 1497
★azeno
Derivaĵoj en la artikolo 6
★ azeno
2 ZOOL ĉia ekvo kun longaj oreloj: la azeno iaas la hufbato de l’ azeno venĝo al falinta malamiko (ironie) per enterigo de azeno li estos enterigita ĵetita al rubejo MT humila kaj rajdanta sur azeno, sur ido de azenino MT ➞ hino 1, mulo; Azenfelo.
3 (figurasence) tute malklera kaj malsaĝa homo: forveturis azenido kaj revenis azeno Z azen’ al azeno riproĉas malsaĝon Z sur la tero Se azenoj ne amasus, La milit’ eĉ ne okazus! KKa ➞ ansero, ŝafo.
azena parenca al azeno(j): azenaj oreloj azena obstinego azena pacienco
azenaĵo
1 KUIR viando de azeno.
2 KOMU stulta diro aŭ faro.
azenigi igi iun impresi kiel plena stultulo: ĉiuj rigardu, kiel azenigita estas la urbestro! Z
azenisto iu, kiu kondukas azeno(j)n.
sovaĝazeno, sovaĝa azeno hemiono.