PIV 2026 · Artikolo 15403

★taŭgi

Litero T★ Fundamenta

Derivaĵoj en la artikolo 15
  1. taŭga
  2. taŭge
  3. taŭgo
  4. taŭgec/o
  5. edz/iĝotaŭga
  6. edz/iĝ/otaŭga
  7. maltaŭga
  8. martaŭga
  9. netaŭga
  10. netaŭgec/o
  11. sem/otaŭga
  12. sentaŭga
  13. sentaŭgaĵ/o
  14. sentaŭgul/o
  15. trafiktaŭga
★ taŭgi ntr
1 io esti bona por io; esti uzebla por ia celo: ne ĉiuj fruktoj taŭgas por la manĝado B supozante tamen, ke mia karto povos taŭgi al Vi por ia alia okazo Z kio taŭgas por somero, ne taŭgas por vintro Z ilia teksaĵo ne taŭgos por vesto MT la kanto ne taŭgas dum la Diservo kaj en Paska mateno Z tiu artikolo ne taŭgas por nia gazeto tempaĝo , kiu taŭgas por nenio, nur por remaĉadi la farojn de la antaŭa tempo Z la rozoj taŭgas nur por rigardi ilin kaj flari ilin Z kio servas por ĉio, taŭgas por nenio Z por kio taŭgas kuri? unu vido taŭgas pli ol dek aŭdoj Z de ŝafo senlana eĉ lanero taŭgas Z
2 iu havi kapablon por io: ili estis enuigaj Neniu taŭgis por kompanio Z mi konvinkiĝis, ke mi por la komuna medicina praktiko tute ne taŭgas Z li taŭgas nek por studo, nek por ludo Z ili tre malbone taŭgos kiel memstaraj gvidantoj Z
1 Taŭgeco estas ideo pli vasta ol konveneco: konveni insistas pri ĝusta adaptiĝo de io al ĝia speciala uzo; taŭgi rilatas al ĉiuj ĝiaj uzoj: tetaso konvenas nur por trinki teon, sed ĝi taŭgas ankaŭ kiel ĉerpilo aŭ mezurilo Servi kaj utili montras prefere la bezonon, kiun oni havas pri io, aŭ la profiton, kiun io donas. Io, kio servas por ia celo, plej ofte taŭgas por ĝi, sed ne ĉiam: glacipeco povas servi kiel lenso al ludanta infano, sed ne taŭgas por tia uzo
taŭga
1 io bona por io; uzebla por ia celo: Esperanto montriĝus kiel lingvo taŭga en ĉiuj rilatoj Z mi opinias la nunan tempon ne taŭga por tia iniciativo verso taŭga por doni la impreson de sunplena somertago CPi
2 iu kapabla por ia tasko: li eĉ estas la sola taŭga prezidanto Z ni ricevu por li ian taŭgan instruiston por la gramatiko Z ni ne havas ankoraŭ en aliaj landoj personojn pli taŭgajn por la nomitaj oficoj Z
taŭge en taŭga maniero: li taŭge plenumis sian komision
taŭgo (malofte)
1 io, kio estas taŭga, rigardata en abstrakta absoluta maniero.
2 taŭgeco: lingvo havanta nenian praktikan taŭgon Z
taŭgeco eco de io aŭ iu taŭga: montri al la mondo la grandan taŭgecon de nia lingvo por buŝaj komunikiĝoj Z ni ne diskutu ĉi tie la taŭgecon de la esprimo «planlingvo» ILa vi pruvos vian taŭgecon ĉe la granda ekzercado! Z taksi ies taŭgecon por plenumi taskon Sin. taŭgo 2.
edziĝotaŭga, edziĝotaŭga havanta taŭgan aĝon por edziĝi: li ĵus atingis la edziĝotaŭgan aĝon Z
maltaŭga tia, ke ĝi ne estas taŭga por specifa uzo, celo aŭ situacio: profetoj ŝmiras ilin per maltaŭga mortero MT kopiista laborejo estas absolute maltaŭga loko por du-jarulo ALö
martaŭga ŝipo kapabla vojaĝi sur maro.
netaŭga tia, ke ĝi, li aŭ ŝi ne taŭgas por iu tasko: vi elektis la netaŭgan ŝlosilon
netaŭgeco eco de iu aŭ io netaŭga: en okazo de netaŭgeco ĝi havos la rajton anstataŭigi lin per alia persono Z
semotaŭga taŭga aŭ preparita por esti prisemata: hektaroj da semotaŭga tero Z
sentaŭga taŭga por nenio; havanta nenian taŭgecon: mia versaĵo ricevis formon tute sengustan kaj sentaŭgan Z tiuj novaj versoj estas tute sentaŭgaj Z homo sentaŭga, homo malbonfarema MT ĉiuj malbonaj poetoj , gazetistoj kaj konataj artistoj, kiuj estas tute sentaŭgaj Z la mondo estas tute sentaŭga! Z
sentaŭgaĵo io, kio povas servi al nenio. ➞ skorio, rubo.
sentaŭgulo homo, kiu havas nenian valoron:li ne estas sentaŭgulo, sed utila membro de la socio FSz malbenita sentaŭgulo, kien li foriĝis! Z
trafiktaŭga tia, ke oni povas uzi ĝin por trafiko: trafiktaŭga kanalo trafiktaŭga tervojo