← Reen al S

PIV · 14405

skori/o

skori/o Z
Vitreca siliciatoriĉa brulrestaĵo, kiu per fandiĝo apartiĝas de metalminaĵoj. Sin. metalŝaŭmo.
(pp vulkana petro) Fragmento de solidiĝinta vezika lafo, kun supraĵo tre malglata.
= forĵetaĵo 2.
(f) Senvaloraĵo: via arĝento fariĝis skorio, via vino miksiĝis kun akvo X; kiel skorion Vi forĵetas ĉiujn malvirtulojn X; tiaj homoj estas la skorio de la moderna civilizo.
skoriejo. Loko, apud altfornoj, kie oni amasigas skoriojn.