tenajl/o

tenajl/o Ⓣ Speco de fera prenilo, konsistanta el du krucigitaj pecoj, moveblaj k ligitaj per ŝraŭbo aŭ nito, k uzata por ion teni, eltiri aŭ tranĉi: (f) ⚔ tenajla manovro (per kiu du partoj de armeo venkopremas malamikon, kvazaŭ en tenajlo). ☞ pinĉilo, prenilo.