PIV · 15522tenur/otenur/o ♜ Unu el la tri formoj de Mezepoka proprieto: bieno, kies fruktuzo estas koncedita al servutulo aŭ farmanto k kiu estas ŝarĝita per feŭdaj impostoj. ☞ alodo, feŭdo. tenurano. Tiu, kiu prilaboras tenuron. ☞ vasalo.