PIV · 15607-tet/-tet/ 𝅘𝅥𝅰 Suf., kiu, aldonite al la numeraloj (precipe ekde 4), ebligas kunmeti nomojn, signifantajn: 1 komponaĵon konsistantan el la dirita nombro de partoj aŭ por la dirita nombro de ludantoj; 2 la ludantaron mem: kvarteto, kvinteto, sesteto, septeto, okteto. ☞ solo, dueto, terceto.