← Reen al T

PIV · 15902

transcend/a

transcend/a Z
Φ Karakterizanta, rilate al iu estulo aŭ estularo, ĉion, kio estas klarigebla nur per la efiko de ekstera, supera agado, sekve ĉion, kio estas trans ĉia ebla sperto aŭ scio. imanenta.
Φ Transmonda, superreala: Dio estas transcenda estaĵo.
(f) Morale aŭ intelekte eminentega.
(pp nombroj) Ne algebra: π k e estas transcendaj nombroj.
transcendi (tr) Transpasi iun regionon de la sciado: tiaj spertoj transcendas nian racion.