tunik²o

1 ♜ Antikva mallongmanika vesto, vira aŭ virina, ordinare portata sub alio, atinganta ĝis la genuoj: taĉmento de lancistoj en blankaj k ruĝaj tunikoj ^B; la knabo estis zonita per lina efodo k malgrandan tunikon faris al li lia patrino ^X; de tiu, kiu deprenas vian mantelon, ne detenu vian tunikon ^N; li ĵetis sian togon, poste li disŝiris la tunikon sur la brusto, malkovris la cikatrojn ^B. ☞ kitono, klamido.

2 Virina malstrikta vesto pli longa ol bluzo: manoj interplektitaj sur la atlasa tuniko de la vesto ^Z. ☞ kitelo.

3 Strikta, longa uniforma jako de soldato, policano aŭ oficiro.

4 ❤ Parieta membrano de organo: la fibreca, vaskula k nerva tunikoj de la okulo; hepata fibra tuniko; vaskula tuniko de la okulbulbo (tunica vasculosa bulbi; Sin. uveo).

5 🍁 Ĉiu el la folioj de bulbo, tre larĝaj, tute ĉirkaŭantaj la pli internajn foliojn: tunika bulbo (kies folioj estas tunikoj).