PIV · 16235
unik³a
unik3a
1 Sola laŭ sia kvalito; ne havanta alian egalan aŭ similan: tio estis unika spektaklo; li skribis unikan ĉapitron el la historio de nia lingvo; ĉiu ceramikaĵo de Pikaso estas unika.
2 = ununura, solsola.
unikaĵo. Io unika: tiu ĉi vazo estas unikaĵo.