★brav/a

1 Brile lerta, fidinde sperta, montranta valoran kompetentecon: vi elserĉu homojn bravajn, timantajn Dion, veramajn, neprofitamajn k starigu ilin super la popolo ^X; se li estos homo brava, tiam eĉ unu el liaj haroj ne falos teren, sed se en li troviĝos malbono, tiam li mortos ^X; via filo sin tenis kiel brava batalisto ^Z; dankon al brava svisa lando por la gastameco, kiun ĝi montris al nia kongreso ^Z; tiu ĉi brava arkaĵo ĉiela ^Z; (ironie) konscienco – ho, jes, certe, brava ĉifonfiguro, por fortimigi paserojn de ĉerizarbo! ^Z. ☞ bona, taŭga.

2 Virta, bonkonduta, honesta: multaj virinoj estas bravaj, sed vi superas ĉiujn ^X; brava virino estas krono por sia edzo ^X; elsaltu, estu brava knabo k helpu al la maljuna virino! ^Z.