PIV 2026 · Artikolo 2264
★buĉi
Derivaĵoj en la artikolo 10
★ buĉi tr
1 RELI mortigi kiel oferon al diaĵo: la Izraelidoj alkondukadu siajn buĉotojn kaj ili buĉu ilin kiel pacoferojn al la Eternulo MT unu buĉas bovon, alia mortigas homon MT Abraham prenis la tranĉilon, por buĉi sian filon MT la nigraj kokoj, kiujn la oferpastro devis buĉi Z
2 mortigi bruton por homa nutrado: se iu ŝtelos bovon aŭ ŝafon kaj buĉos ĝin MT en la vilaĝo estis buĉate ĉiun vendredon ➞ buĉviando, ŝoĥti.
3 neleĝe aŭ kruele mortigi: ili prenis la filojn de la reĝo kaj buĉis ilin, sepdek homojn, kaj metis iliajn kapojn en korbojn MT buĉas la lupo, oni ankaŭ ĝin buĉos Z (figurasence) virina lango buĉas sen sango Z ➞ murdi.
buĉo, buĉado ago de buĉanto: li tuj iras post ŝi, Kiel bovo iras al la buĉo MT li faris inter la Sirianoj grandan buĉon MT granda sangobano, kiun oni nomis la unua buĉado de la Hebreoj Z
buĉaĵo KUIR manĝaĵo el besto buĉita kontraste al ĉasita.
buĉejo
1 loko, kie oni buĉas la brutojn.
2 loko, kie okazis kruela eksterma batalo.
buĉigi
1 (malofte) igi iun buĉi.
2 igi iun buĉi ion: ĉu mi prenu mian viandon, kiun mi buĉigis por miaj tondantoj, kaj mi donu tion al homoj ? MT buĉigi siajn familianojn por siaj propraj aĉaj interesoj SSz
buĉisto
1 tiu, kiu metie buĉas aŭ buĉas: rita buĉisto de sinagogo
2 en malgranda urbeto aŭ vilaĝo viandisto:ĉe la bakisto, ĉe la buĉisto kaj ĉe la tajloro Z
3 murdisto: min la dioj faris ja buĉisto, Devigis min mortigi mian propran Patrinon Z
4 (figurasence) sangavida homo: vi ne estas armeestro, vi estas buĉisto!
amasbuĉo, amasbuĉado ag(ad)o amasbuĉi: la hitleranoj organizis amasbuĉadon de la judoj ➞ masakro, sangobano.
oferbuĉi = (prefere) buĉi 1: oni oferbuĉis sep bovojn kaj sep ŝafojn MT