PIV · 2321
bunt/a
bunt/a. Prezentanta plurajn kolorojn dum aliaj samspecaj uloj aŭ aĵoj prezentas normale unu: bunta ĉevalo, bovino, floro; bunta vesto de bufono; (f) bunta publiko. ☞ mikskolora.
bunto, bunteco. Eco de iu, io bunta: paradas la arboj per milnuanca bunto de la farboj K.