PIV 2026 · Artikolo 8092
★koloro
Derivaĵoj en la artikolo 72
- koloro/j
- kolora
- /kolora
- kolori
- koloraĵ/o
- kolorar/o
- kolorig/i
- kolorig/aĵ/o
- kolorig/ebl/a
- kolorig/ist/o
- koloriĝ/i
- koloril/o
- kolorig/il/o
- kolorist/o
- koloro/metr3/o
- koloro/metri/o
- alikoloriĝ/i
- azo2koloraĵ/o
- bel1kolora
- bel1kolorig/i
- brik/okolora
- cinamokolora
- ĉamkolora
- ĉampanokolora
- diversakolora
- diversakolorec/o
- dukolora
- fulg/okolora
- fumkolora
- fumkolorig/i
- gram2kolorig/o
- grenatkolora
- helkolora
- kafkolora
- kaŝtankolora
- kolomb1/okolora
- koralkolora
- kremkolora
- lilikolora
- malv/okolora
- miksakolora
- miskolorig/i
- miskoloriĝ/i
- multkolora
- naturokolora
- orokolora
- oranĝ1okolora
- pajlokolora
- plurkolora
- pulkolora
- rozkolora
- roz/okolora
- roz-kolora
- rust/okolora
- sabl1/okolora
- salm/okolora
- samkolora
- sang/okolora
- senkolora
- senkolorec/o
- senkoloriĝ/i
- siring/okolora
- sonkoloro
- strek/okoloro
- ŝanĝkolora
- terkolora
- transkolori
- trikolora
- trikoloret/o
- unukolora
- varikolora
- violkolora
★ koloro
1 aparta impreso, kiun faras sur la okulo la diversaj elementoj de lumradio resenditaj de iu korpo sendepende de ĝia formo: la sep koloroj de la ĉielarko haroj de nedifinita koloro Z iufoje per roza aŭ blua koloro brilis ia rubandeto Z perdi la koloron Z ŝanĝi sian koloron Z ŝtonoj kuŝis tie en ĉiuj koloroj Z kiam nokto vualas, ĉiuj koloroj egalas Z primitiva koloro sekundara koloro miksaĵo de du primitivaj komplementaj koloroj kies miksaĵo estas nuanco de grizo ➞ farbo, kolorefekto.
2 (figurasence) aparta impreso, kiun faras sur la psiko ia okazaĵo: vi ne devas prezenti al vi vian situacion en tia nigra koloro! Z sento de feliĉeco, kiu montras al ili ĉion kun la plej rozaj koloroj prezenti ion sub falsaj koloroj pentri projekton per plej belaj koloroj de sama koloro, de sama valoro Z
3 karaktero de intelekta verko, produktata per la elekto de la priskribitaj scenoj kaj sentoj, de la detaloj, vortoj, sonoj ktp: la romantika koloro de teatraĵo aŭ sonato la klasika koloro de teatraĵo aŭ sonato la loka koloro uzo de detaloj donantaj lokan etoson la malofteco de la adjektivoj donas al lia lingvo tre kuriozan koloron la laboro de la intelektuloj donas koloron kaj vivon al la kulturo
6 LUDO en kartludoj ĉiu el la du grupoj de emblemoj, la ruĝa (karoo kaj kero) kaj la nigra (piko 2 kaj trefo): en multaj soliteroj oni devas alternigi la kolorojn, ne la emblemojn
koloroj
1 rubandoj, vestpartoj ktp kun apartaj koloroj, portataj kiel simbolo de aneco al partio, klubo k.s., kaj HIST (mezepoke) de servado al damo: mi havu la rajton nomi min via kavaliro kaj porti viajn kolorojn! Z vi devas alkudri al via mantelo flavajn ringojn aŭ ĉirkaŭligi vin per blustria skarpo; ĉar tio estas la koloroj de mia domo Z (figurasence) homoj de ĉiuj politikaj koloroj
2 distinga elekto de koloroj kaj markoj montritaj sur la flago de regno aŭ alia komunumo: la naciaj koloroj hisi siajn kolorojn flirtigi siajn kolorojn
kolora havanta koloro(j)n: laĉo da koloraj koraletoj Z hele kolora vizaĝeto ➞ kolora povo, kolora forto; kolorkonserva.
kolora sufikso havanta koloron similan al la indikita afero. ➞ brikokolora, ĉamkolora, fumkolora, kaŝtankolora, lilikolora, naturkolora, rozkolora.
kolori tr doni al io ĝian koloron: la herbo verde koloras la kampojn la kuŝiĝanta suno koloris la nubojn per sangaj makuloj la aŭtune kolorita ĉirkaŭaĵo Z (figurasence) la akompananta muziko koloras la tutan dialogon
koloraĵo kolora substanco.
koloraro BELA tuto de la koloroj kutime uzataj de pentristo. Sin. paletro 2.
kolorigi doni koloro(j)n al objekto per tinkturado, ŝmirado, prilumado k.s.: postesigno de la sango la plankon ankoraŭ kolorigis Z virŝafaj feloj ruĝe kolorigitaj MT nigre kolorigita tablo Z malgranda knabo kolorigis la turbon ruĝe kaj orkolore Z la farbisto kolorigis la muron blua ŝi kolorigis ŝminkis siajn okulojn MT
kolorigaĵo = (prefere) kolorilo.
kolorigebla tia, ke oni povas kolorigi ĝin: kolorigebla infanlibro RPy
koloriĝi alpreni aŭ ricevi koloron: ŝia vizaĝo ĉarme koloriĝis ĉe tia konfeso
koloristo BELA artisto, kies uzo de koloroj estas aparte lerta aŭ speciala.
alikoloriĝi ricevi alian koloron: kelkaj ne-lumrezistaj substancoj alikoloriĝas pro prilumado
bel1kolora havanta plaĉan koloron: belkoloraj tapiŝoj Z
bel1kolorigi igi ion belkolora: ĉarma radio, ĵetita sur la esencon de la ekzistado, por ĝin belkolorigi Z
brikokolora brikruĝa.
cinamokolora hele bruna 1.
ĉamkolora flavete bruna, simila al tipa koloro de ĉamo.
ĉampanokolora pale flav-oranĝ-kolora, simile al la koloro de ĉampano.
diversakolora prezentanta diversajn kolorojn: diverskoloraj papilioj Z diverskoloraj uniformoj Z diverskoloraj kovroj de libroj Z perloj kaj diverskoloraj ŝtonoj Z diverskolore brodita silka tablotuko Z Sin. mikskolora. ➞ bunta, kolorriĉa.
diversakoloreco eco de io diverskolora: la belega diverskoloreco de la floroj Z
dukolora prezentanta du kolorojn: dukolora presaĵo
fulgokolora nigra kiel fulgo.
fumkolorigi igi ion fumkolora: la kameno kun la fumkolorigita profundo Z
gram2kolorigo BAKT jodo-jodida solvaĵo uzata por diferencigi mikrobojn per kolorigo, inventita de la medicinisto Gramo 2.
grenatkolora vinruĝa: grenatkolora robo
helkolora havanta helan koloron: robo el blanka atlaso sateno, sur kiu ĉiuj bestospecoj el la arkeo de Noa estis helkolore broditaj Z
kafkolora havanta la koloron de rostitaj kafgrajnoj.
kaŝtankolora kaŝtanbruna. ➞ pulkolora.
koralkolora havanta koloron de rozkolora koralo: koralkoloraj lipoj Z
kremkolora blanka kun iomete da flavo. Sin. kremblanka.
lilikolora lila.
miksakolora diverskolora: mikskolora jako Z mikskolora blazono Z mikskoloraj ĉapoj Z mikskolore pentritaj bildoj Z
miskolorigi doni al io neĝustan koloron.
miskoloriĝi alpreni aŭ ricevi neĝustan koloron.
multkolora prezentanta multajn kolorojn: multkoloraj teksaĵoj el Egiptujo MT multkolora vosto de birdo Z (figurasence) pecoj kun multkolora stilo de diversaj aŭtoroj Z
naturokolora ne tinkturita: naturkolora lano
orokolora samkolora kiel oro: iu kun orkoloraj butonoj Z la nuboj supre inter la kamentuboj lumis orkolore Z Sin. ora 5.
oranĝ1okolora oranĝa 2.
pajlokolora flava kiel pajlo.
plurkolora prezentanta plurajn kolorojn. ➞ bunta.
pulkolora malhele aŭ malpure kaŝtanbruna, kiel pulo.
rozkolora, rozokolora, roz-kolora
1 pale ruĝa kiel multaj rozoj: Gerda kisis al li la vangojn, kaj ili fariĝis rozokoloraj Z Sin. roza 2. ➞ salmokolora.
2 (figurasence) aspektanta favore, ĝojige aŭ optimisme: kongresaj rezolucioj konsistas el tro roz-kolora pentrado de la realo RCo
rustokolora ruĝe bruna kiel rusto.
sabl1okolora grize flava.
salmokolora ruĝece oranĝkolora. Sin. salma 2.
samkolora havanta la saman koloron: li havis mallarĝan kamizolon kun blankaj kaj bluaj strioj, samkoloran nukotukon B la herberoj estis regule plantitaj, ĉiuj samlongaj kaj samkoloraj LPI okuloj eksterordinare bluaj, samkoloraj kiel sennuba somera ĉielo ALö
sangokolora sangoruĝa.
senkolora ne (plu) havanta koloron: senkolora tabulo senkolora likvo senkolora vizaĝo (figurasence) tia senkolora oficiala parolo Z
senkoloreco eco de io senkolora: la senkoloreco de lia stilo
senkoloriĝi perdi sian koloron: la kurtenoj senkoloriĝis pro la sunlumo la antikvaĵoj, tiel palaj kaj senkoloriĝintaj! Z ➞ paliĝi.
siringokolora lila.
sonkoloro MUZI karaktero de sono, produktata de la harmonoj, kiuj akompanas fundamentan tonon, kaj varianta laŭ la speco kaj la kvalito de la instrumento aŭ de la voĉo. Sin. tembro 1.
strekokoloro GEOL streko 5.
ŝanĝkolora prezentanta ŝanĝiĝantajn aŭ ŝanĝiĝemajn kolorojn. Sin. varikolora. ➞ muara.
transkolori transdoni sian koloron al io submetita, ekz. pro malsekiĝo: la ŝtofo ĉe la subbrako transkoloris la subŝtofon
trikolora prezentanta tri kolorojn: trikolora flago
trikoloreto trikolora penseo: ili prenis kun si la malestimatan kalendulon kaj la sovaĝan trikoloreton Z
unukolora havanta nur unu koloron: unuspeca kaj unukolora fadeno Z ➞ monokromata, unutona.
varikolora
1 havanta diversajn kolorojn, precipe kiel neregulaj makuloj aŭ strekoj: varikolora kolibro B
2 ŝanĝkolora.