PIV 2026 · Artikolo 258
aĥ
aĥ interjekcio forta surprizo aŭ bedaŭro: «aĥ!» diris la instruitulo, «mi skribas pri la veraĵo, la belaĵo kaj la bonaĵo, sed por tiaj aferoj ĉiu orelo estas surda » Z aĥ, kia ĉarmaĵo! SPo aĥ, kia misaĵo! SPo li venu, aĥ, li venu jam baldaŭ, ho, kiel bone estus! OE
aĥi ntr eldiri «aĥ»; ĝemi: neniu povis aĥi tiel memkonsumiĝante kiel ŝi RSc