PIV 2026 · Artikolo 2673
★ĉarma
★ ĉarma delikate plaĉa kaj alloga pro ia ne klarigebla, iel magia kaŭzo: ĉarmaj trajtoj de vizaĝo Z per Dio, kiu tage kaj nokte meditas nur pri nova kreado de ĉarmaj virinaj figuroj Z nur vi per via ĉarma afableco, per sorĉa ligo min katenis Z la belan peton, tiun ĉarman branĉon, En mano de virino pli potencan Ol glavo Z kiel ĉarma estas mia amatino inter la plezuroj! MT ŝi estas ĉarma kiel cervino MT al loko dolora ni manon etendas, al loko ĉarma okulojn ni sendas Z ne ekzistas sur la tero pli ĉarmaj estaĵoj ol vidvinetoj Z ĉio sia estas plej ĉarma Z ĉarma ornamo Z ĉarma trezoro MT ĉarma vesto ĉarma rakonto ĉarma kamparo ➞ linda.
ĉarme en ĉarma maniero: ĉie estas varme, sed hejme plej ĉarme Z kiel bone kaj ĉarme estas,Se fratoj vivas kune! MT dometo, kiu per siaj kvar simplaj fenestroj ĉarme ridetis al la rigardanto Z el liaj haroj fluis la akvo, ili tamen estis tre ĉarme krispaj Z tio aspektis nepriskribeble ĉarme Z
ĉarmi tr delikate plaĉi kaj allogi, iom mistere aŭ sorĉe: la malĉastistino, kiu ĉarmas per sia beleco, estas lerta sorĉistino MT la beleco de la pejzaĝo ĉarmis ilin pli ol ĉio alia, kion ili vidis HLu ➞ ensorĉi, ravi.
ĉarmo
1 allogo de tio, kio estas ĉarma: desegno plena de profunda sento, simpla ĉarmo kaj kvieta harmonio Z ili estas nur pli modestaj , kaj tio aldonas al ilia amo specialan ĉarmon B tio faras junan homon interesa, donas al li ian ĉarmon de gloro Z
2 ordinare plurale allogaj belaĵoj de virino: kiel sentema ĝi estas por la ĉarmoj de ia Frino! fraŭlino Z tial, Sara, pli kredeble viaj ĉarmoj ol via kanto dispelos mian ĉagrenon B
ĉarmaĵo tio, kio ĉarmas: Jerusalem rememoras ĉiujn ĉarmaĵojn, kiujn ŝi havis en la tempoj pasintaj MT la lipoj ridetadis el la nigra barbo, kvazaŭ ili volus rakonti multe da ĉarmaĵoj Z
ĉarmeco eco de io ĉarma: ĉarmeco estas trompa MT
ĉarmigi fari ion aŭ iun ĉarma: kiam li ĉarmigas sian voĉon, ne kredu al li MT matena roso ĉarmigis la ĝardenon
ĉarmulo, ĉarmulino persono ĉarma: ĉarmulo estis vi, Ĉar — mulo estis vi JBa