PIV Reta Vortaro

PIV · 13205

rav/i () Sentigi entuziasman admiron, kvazaŭ forprenante la animon el la korpo: vi nin ravos per ĉi tiu malgranda instrumento ; vi devas ravi lian imperiestran moŝton per via ĉarmega kantado ; tiuj arkitekturaj juveloj ravas la turistojn; ĉu dum la irado al mia domo vi trovis iun novan diinon, kiu tiel vin ravis? ; nin ĉiam ravas, kion ni ne havas ; la ravantaj tonoj de la najtingalo ; ravanta pejzaĝo ; la plej malgrandaj cikoniidoj estas ravataj, kiam oni diras al ili nur «krible-krable»! ; ĉiuj estis ravitaj, ĉiuj parolas pri la Kongreso kun entuziasmo . ĉarmi, delekti.

rava. Tia, ke ĝi ravas: rava paŝado, voĉo; rava virino .

rave. En rava maniero: rave bluaj okuloj.

ravo. Efiko de io, kio ravas: ĉiuj ĝojkriis de ravo k ĵetis al ŝi florojn ; la ravo lasis ŝin senparola.

raviĝo, raviteco. Stato de iu, kiu estas ravita: iliaj okuloj lumis de raviteco ; vizaĝesprimo, kiu signifis teatran k tre komike aspektantan ravitecon . ekstazo.